Jang's profile(¯`•¸·´¯)WHEN WE MAKE A ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
||||||||
(¯`•¸·´¯)WHEN WE MAKE A HOME(¯`·¸•´¯)
May 25 ยี่สิบห้าเดือนห้า...Petroica rodinogaster Pink Robin Quercus alba The white oak ................... ก่อนหน้านั้น กำแพงมันเปลือยเปล่า ใจเต็มไปด้วยความมุ่งหวัง ตอนนี้กำแพงมันไม่อ้างว้าง บนกำแพง มันมีความอ้างว้างของฉัน บรรจุอยู่แทน.. .................... ฤดูหนาวผ่านมา โรบินสีชมพูจะออกมาจากป่า กลับไปอีกครั้งเมื่อฤดูใบไม้ผลิมาเยือน เธออยากเห็นนกโรบิน หรืออยากได้ฤดูใบไม้ผลิ ฉันไม่เห็นโรบินก็ได้ ถ้ามันจะทำให้ฤดูหนาวของฉันผ่านไป..เสียที January 19 ปีใหม่แล้วเหรอ..
สุขสันต์วันคริสต์มาส
สุขสันต์ัวันปีใหม่ สุขสันต์วันเด็ก สุขสันต์วันตรุษจีน รวบยอดทีเดียวก็แล้วกันนะคะ เอนทรีนี้มาเปิดศักราชใหม่ หลังจากเจอความวุ่นวายปีที่แล้ว หลังปิดสนามบิน ก็วินาศไปไม่น้อย ผีซ้ำด้ามพลอย คุณปู่ตื่นมาเฝ้าขโมยที่ร้อยวันพันปีไม่เคยเจอ แอบมาย่องขนของที่ล้นจากโกดัง มาสี่หนติดๆกัน ทำให้โรคหัวใจกำเริบ หลังพื้นขึ้นมา คุณพ่อที่น่ารักของพวกเรา ต้องเป็นอัมพาตซีกซ้ายทั้งซีก กว่าสัปดาห์ที่ทั้งหมดในครอบครัวจมกับปัญหา แต่ที่สุด... อากง..ที่เข้มแข็งคนนี้ กลับพาลูกๆหลานๆทุกคนผ่านมรสุมมาได้ ทั้งๆที่ตัวเองเหลือเพียงซีกขวาที่ขยับเขยื้อนได้ (ตอนนี้พิมพ์ด้วยน้ำตา) ตอนนี้"เรา" ทั้งหมด อยู่กับสิ่งที่มี อย่างมีความสุข หลังมรสุมเรื่องหนึ่ง ก็เจออีกเรื่อง บ้านที่สร้าง(เมื่อไหร่จะเสร็จ) ก็มีเหตุพิพาทกับผู้รับเหมา ต้องกินยานอนหลับทุกคืนติดกันกว่าสามอาทิตย์ ปวดหัว... ที่สุด ผองเพื่อน ก็ยื่นมือมาช่วยเหลือ กับคำพูดเรียกน้ำตา อิชั้นว่า "เพื่อนไม่ช่วยเพื่อน แล้วจะไปช่วยใครวะ" แวะมาขอบคุณทุกๆคนที่อวยพรมาให้ อยากขอบคุณพิเศษสำหรับ ป่าน หลานspace ของน้าแจง น้าแจงขอบคุณป่านมากๆ การ์ดใบนั้น มาในวันที่คิดว่าย่ำแย่มากๆแล้ว กระดาษใบเล็กๆที่ถืออยู่ในมือ กลับทำให้รู้สึกว่า ไม่มีวันไหน แย่ที่สุดสำหรับน้าแจง ขอบคุณจากใจนะคะ ขอบคุณพิเศษ สำหรับครูอ้อ พี่กุ้ง น้องก้อง-ณรงค์ศักดิ์ ที่คอยเติมไฟให้แจงเสมอๆ ถ้าทุกๆอย่างลงตัวแล้วจะกลับมาวาดรูป และมีชีวิตเหมือนเดิม ขอบคุณทุกSMS ,mail ,ของขวัญ ปีนี้ ยุ่งจนทิ้งทุกๆคนไป ไม่มีของขวัญสักชิ้นให้กับคนที่รักสักคน แต่ยังอยู่ในความระลึกถึงเสมอนะคะ ปีหน้าเบิ้ลให้แระกัน...แหะๆ **********  ไปเที่ยวเชียงใหม่ ไม่ถูกซะทีเดียวหรอก จริงๆไปลำปาง แต่อารมณ์ไหนไม่รู้ ขับเลยไปเชียงใหม่ ขากลับแวะน้ำพุร้อนสันกำแพง บ่นกับน้องชายว่า ไม่ชอบเลย ไม่ชอบบรรยากาศภาคพื้นดิน น้องชายพยักหน้าเห็นด้วย ยกกล้องจับไปบนท้องฟ้า ชอบมองท้องฟ้า ถึงมันจะสุดเอื้อม แต่รู้ว่าสายตาสัมผัสได้ และเก็บสิ่งที่ชอบนั้นไว้ด้วยพื้นที่ในหัวใจ ข้างๆคือน้ำพุร้อน ต้นไม้ยืนตาย ตัดกับท้องฟ้าที่สดใส ความเป็นจริงมันเป็นแบบนี้ สามสิ่งที่มองเห็นที่เป็นความจริง และ การตัดสินใจที่จะเลือกเก็บสิ่งใดไว้ ในความทรงจำ ... ถ้ารู้จักฉัน.. เธอจะรู้ว่า พื้นที่ที่เหลือไม่มากนักในความทรงจำ ฉันเก็บแต่เรื่องดีๆเสมอ "ความรัก ทำให้เราได้รู้สึกถึงคุณค่าของการมีชีวิตอยู่ ความทรงจำที่งดงาม ทำให้เรารู้สึกถึงคุณค่าของชีวิตที่ผ่านมา" เพิ่งเห็นข่าวที่วางโทษสำหรับผู้ใช้ของละเมิดลิขสิทธิ์ ที่สนามบิน เอาล่ะ สิ หลุยส์ ปลอม ชาแนลเก๊ โคลนนิ่งแบรนด์ ดังทั้งหลาย  นังเหวิ่ง บ้านหนองอีฮวก เพิ่ง ได้ผัวฝาหรั่งพอเป็นหน้าเป็นตาแก่วงศ์ตระกูล จะกลับอังกฤษพร้อมผัวปลายเดือนนี้ ลูกสาวของแม่บ้าน เพื่อนสนิทกับเหวิ่งพามาขอคำปรึกษาเรื่องไปเมืองนอกเมืองนา ข้าวของกองเป็นภูเขา เหวิ่งบอกว่า กลัวคนดูถูกค่า..นาย เลยซื้อเสื้อผ้า ข้าวของใหม่ สะดุดตากระเป๋าบางใบที่คลับคล้ายคลับคลา แบรนด์คุ้นตา ที่เหวิ่งสอยมาจากตลาดนัด บอกว่า ยี่ห้อ"ก๊อบ-หลุย" "ไม่ใช่ กอล์ฟ-ไมค์ เหรอเหวิ่ง" แอบแซว... "บ่อใช่ค่า แม่ค้าเพิ่นว่า "ก๊อบหลุย..ยี่ห้อ ก๊อบหลุย คุณหญิงคุณนาย เพิ่นก็หิ้วนำ"  เหวิ่งเอ้ย ดันไปหิ้วก๊อปตลาดนัด 199 ของก๊อปเขายังแบ่งชนชั้นกันเลย (หิ้วก๊อปเกรดเอสามารถใช้ครึ่งตาปรายมาดูก๊อปเกรดบี ถ้าเป็นซี ดี อี เอฟ...ใช้แค่หางตาก็พอ ถ้าหิ้วแบรนด์จริง คุณจะไม่สามารถมองใครได้ เพราะคางจะวางที่ตำแหน่ง45 องศากับหน้าอก) หิ้วผ่าน ตม.ไประวังแล้วกัน ได้ผัวฝรั่งไม่พอเน้อเหวิ่ง ผัวเจ้าต้องเป็น รมต. สส. ดร. ศจ. อสมท..เอ้ย..ไม่ใช่ หิ้วของก๊อปถึงจะเนียนพอ ใช้ของก๊อปเนี้ย ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะเหวิ่ง ต้องฉลาดที่จะเลือกของให้เหมือน ฉลาดทำตัวเนียนๆ ฉลาดอย่างเดียวก็ไม่พอ ต้องหน้าด้านด้วย กลับไป เลิ้น-เดิ่น คราวหน้า สะพายย่ามไปเห้อ สมฐานะคนอย่างเราๆ พอเพียง...ดี !!!  ปล. กลอนวันพ่อ คราวแล้วได้รางวัล สะตอเบอร์รี่ ดีเด่นจากสมาคมรำพัด แม่บ้านผัวบ้างาน...ได้ถั่วปากอ้ามาสามกระป๋อง อยากได้ถั่วบะ-ลูไดมอนด์อ่ะ อร่อยกว่ากันเยอะ...เง้อ.. December 04 ฉุกเฉิน..เอ้ย สุขสันต์วันพ่อ..นะค้าวันพรุ่งนี้ก็วันพ่อแล้วค่ะ เจ้าลูกลิง มีคุณตาและคุณปู่ที่น่ารัก คือ...เราสองคน ป่าป๊ะและแม่ของลูกลิง มี"พ่อ ที่น่ารัก ด้วยกันทั้งคู่ ว่าไปแล้ว...เราสองคน จะมีคนเดินมาบอกคำว่า"โชคดีจัง" สำหรับชีวิตคู่ ค่อนข้างมาก (แม้จะแอบงง ๆว่า อะไรคือความโชคดี ที่เขาอยากได้นะ) คนอื่นจะบอกว่าโชคดีไงไม่รู้นะ แต่สำหรับเราแล้ว คิดว่า การที่สังคมของทั้งสองฝ่ายเข้ากันได้ นับว่าโชคดีที่สุด และ คุณพ่อของเราทั้งคู่ เป็นคุณพ่อ ที่เราต่างรักได้อย่างหมดหัวใจ เอ่อ...บอกก่อนนะคะ ไม่ได้เป็นพวก ที่จะคิดว่า การเป็นพ่อ แม่ นี่มัน เทพ ชนิดแตะไม่ได้ เราคิดว่า การเป็นพ่อ แม่ คือหน้าที่อย่างหนึ่ง และเป็นเรื่องปกติ ที่พ่อแม่จะผิดพลาดได้ และไม่เทพจ๋าจนลูกทำอะไร บอกอะไรไม่ได้ อาทิ คุณเมาแอ๋ทุกวัน แล้วด่าว่าลูกเลวเพราะแอบกินเหล้ามั่ง ...ดิฉันจะปวารณาตัวไปเข้าข้างลูกคุณทันที (อันนี้ เบส ออน ทรู สะตอรี่ นะคะ เกือบโดนขี้เมาตบด้วยขวดเหล้า เพราะแส่ไปช่วยลูกชายของขี้เมาที่แอบกินเหล้าพ่อ ยืนเถียงกับคนเมา เอากะมันสิ )คุณพ่อของเรา ไม่ใช่คนดีแบบหมดจด มีผิดบ้าง ถูกบ้าง หรือบางทีก็มีเหตุผลแบบแปลกๆ แต่ทุกเรื่องดีๆที่พ่อสอน พ่อจะทำเป็นตัวอย่างให้ลูกเหนเสมอ จำได้ว่า ตอนที่ถูกทำโทษเพราะหนีโรงเรียน คุณพ่อไม่ตีสักแปะ แล้วสอนว่า การจะเป็นคนดีมันเป็นเรื่องไม่ยาก และไม่ง่าย ถ้าคิดจะเป็นคนดีแล้ว ก็ขอให้ดีให้หมดจด วันหนึ่งข้างหน้า ถ้าใครมาทำผิดกับเรา จะตำหนิสิ่งใดก็ทำได้เต็มปากเต็มคำ คือ ถ้าดีไม่พออย่าได้คิดตำหนิใคร.. (ตกลงที่พ่อไม่ตีหนูเพราะพ่อเคยหนีโรงเรียนใช่ไม๊ล่า...อิอิ) พ่อของป่าป๊ะ เป็นแค่คนค้าขายคนหนึ่ง ไม่ได้เรียนสูง ไม่ได้เป็นคนมีหน้ามีตาในสังคม แต่กับลูกๆ รวมไปถึงลูกสะใภ้ทุกคน ท่านให้ความยุติธรรม และแนวคิดการใช้ชีวิตได้ล้ำลึก หลายๆหนที่ลูกๆประสพปัญหาทางธุรกิจหรือการงานที่ทำ การมาปรึกษาท่าน จะได้ทางสว่างกลับไปแก้เกมส์ชีวิตเสมอ เรียกว่า มีกุนซือดี ประจำตัว บางทีเราอดคิดไมได้ว่า ท่านเอาความรู้ในการดำเนินชีวิตมาจากไหนทั้งๆที่ไม่ได้จบอ๊อกฟอร์ดหรือฮาร์เวิร์ด พ่อ ของเรามักจะบอกว่า ชีวิตที่ประสพความสำเร็จของท่านทั้งคู่ มีสิ่งที่ยึดเหนี่ยวใจคือ ความดี ท่านจะยึดหลักการทำงานที่ค่อนข้างเหมือนกันคือ คิดจะทำการใด ต้องระลึกเสมอว่า สิ่งสำคัญที่สุดคืออย่าให้ใครเดือดร้อน เคยถามพ่อว่า ถ้าวันหนึ่งต้องเลือกระหว่างลูกเมีย และคนหมู่มาก กรณีที่เป็นเรื่องจำเป็นต้องทำ พ่อจะเลือกอะไร พ่อถามกลับว่า หากสิ่งที่พ่อจะทำ มันจำเป็นสำหรับคนหมู่มาก มากกว่า หนูจะยอมเดือดร้อนกับพ่อไหม หนูจะยินดีเสียสละไหม เราได้แต่พยักหน้า นึกในใจว่า พ่อ..แมนอ่ะ...เท่ โคตร พ่อเลือกอย่างนั้นเสมอ เลือกมาตลอดชีวิต จนบางทีได้ยินแม่บ่นว่า พ่อไม่ค่อยเลือกทำอะไรให้ตัวเองก่อน จนเหมือนกับว่าการเลือกทำเพื่อคนอื่น เป็นสิ่งที่พ่อเลือกให้ตัวเอง และเรารู้ว่า พ่อมีใครบางคนเป็นแบบอย่างและศรัทธา พ่อถึงเลือกแบบนี้ (ปล.แทรก ตอนนี้พ่อตังค์หมดแล้วนะ ไม่ต้องดี๊ด้าสำหรับคนที่อยากจะให้พ่อช่วยอ่ะ..  )พ่อของเราทั้งคู่ จะให้เครดิตแม่มาก บอกเสมอว่า การมีคู่ครองที่ดี จะทำให้ชีวิตก้าวหน้า เลือกคนที่ศีลเสมอกัน มีธรรมเสมอกัน (อันนี้ยากอ่ะพ่อ..หนูมะค่อยรู้) แม่จะเป็นเมียที่อยู่ข้างๆสามีเสมอ ไม่ใช่ประเภทฟุ่มเฟือย สุรุ่ยสุร่าย บ้าชอบปิ้ง แต่งตัวพริ้งไปเข้าบ่อน เล่นไพ่ ฝักใฝ่ไสยศาสตร์ ฯลฯ อาเตี่ยบอกว่า ถ้าม๊าลื้อเป็นซะข้อ อั้วก็คงชีช้ำ หาเท่าไหร่ก็คงไม่พอ สรุปแล้วเอาเป็นว่า แม่ของพวกเราก็ดี (อันนี้มีพี่ๆแถวนี้แอบอิจฉา เพราะแม่ซะมีรักเรามากๆ ) ตอนนี้มีลูกชาย..เราก็จะแอบใส่หัว กรอกหู ลูกเกือบทุกวันว่า...เลือกเมียดีเป็นศรีแก่ตระกูล เลือกเมียซาถุน ตระกูลอับเฉา..นะลูกนะ ไม่ช่ายยย... แค่บอกว่า...แล้วแต่เวรแต่กรรมนะลูก...ป่าป๊ะกะแม่อยู่ช่วยหนูเสมอ วันพรุ่งนี้วันพ่อ ได้แต่มาอัพสเปซแบบฉุกเฉิน เพราะไม่ได้เตรียมตัวก่อนสลายการชุมนุม..เอ้ย สำหรับวันนี้เลย สำหรับครอบครัวเราแล้ว วันพ่อก็เป็นวันหยุดอีกวันหนึ่ง ที่ลูกทุกๆคน(หากไม่ไปต่างประเทศ) ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา และเป็นวัน ที่เราจะได้ไปทำบุญ และยกถวายบุญที่พวกเราทำวันนั้นให้ "พ่อของแผ่นดิน"  แม่เคยบอกว่า ทำให้เป็นวันพ่อ วันแม่ วันครอบครัว ทุกๆวัน อย่าได้หนึ่งปีมีที ถ้าเราเริ่มจากครอบครัวของเรา จุดเล็กๆ วันหนึ่ง เชื้อพันธุ์นี้มันจะขยายไปเรื่อยๆ ถึงไม่เห็นว่าจะมากมายแต่รับรองว่าจะไม่มีวันตาย พ่อที่ดี แม่ที่ดี ลูกที่ดี ครอบครัวที่ดี เป็นความโชคดีของชีวิตที่สุดแล้ว .................................. วันที่เดือดร้อนกับเหตุการณ์ที่ผ่านมา มีเงินจำนวนหนึ่งที่จะตัดบริจาคแก่สังคมทุกๆเดือน เราชั่งใจว่าจะเอาไปที่ไหนดี 1.สมทบทุนจ้างหน่วยโรนิน..ไปส่องแกนนำพันธมิตร เอาเลือดมาล้าง...ให้หายแค้น 2.ให้เสื้อแดง เป็นทุนในการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยและใครคนนั้น 3.ให้เสื้อเหลืองที่บาดเจ็บจาก แกสน้ำตาหมดอายุหรือ ระเบิดปิงปอง(ที่ยังสรุปไม่ได้แม้จะฟาดฟันด้วยซีดีฝั่งละแผ่นไปแล้ว)  4.เก็บเป็นทุนรอน ตอนหนีหนี้แบงค์ 5.ส่วยยามที่สาธิต ให้ช่วยดูแลลูกเป็นพิเศษ หลังมีข่าวจะบอมป์สาธิต เพราะอาจารย์ไปขึ้นเวทีพธม  6.แม่ติ๋ว แห่งบ้านโฮมฮัก กระทู้แนะนำที่พันทิป  7.ชอล์คเทพ มูจิ และคอนซีลเลอร์ ของBB กลบตาแพนด้าที่บวมฉึ่งหลังอดนอนมาหลายเพลา  8.ให้เพื่อนยืม..(อย่ายืมบ่อยมากสิคร้าาาา อันเก่าก็ยังไม่คืนเลยนะตะเอง)  9.ทุนการศึกษาน้องสไบทองคนดังแห่งคนค้นคน  10.ซื้อสัญญานกันขโมยติดบ้านใหม่ ที่สร้างไม่มีกำหนดวันเสร็จ  ทายซิ จขสป (แปลว่า เจ้าของสเปซ) เลือกข้อไหน ในวันพ่อ...  ........................................ ขอความดีทั้งหมดที่ได้กระทำมา เป็นเครื่องบูชาแก่พระเป็นเจ้า ให้พอพระทัยและอวยพระพรแก่ พ่อของข้าพเจ้า และอวยพระพรเป็นพิเศษ แด่ พ่อของแผ่นดิน อย่าให้พ่อ มีน้ำตา อย่างวันที่ผ่านมาอีกเลย ทรงพระเจริญ..กล่าวอย่างไร ในวันนี้ ลูกช่วยกัน ย่ำยี สิ่งซึ่งได้ สร้างสมมา เพื่อประชา ทั้งชาติไทย หมดสิ้นใน พริบตา เพลานี้ ทุกข์แล้วโกรธ แล้วเกลียด แล้วเคียดแค้น ฝังแนบแน่น ดวงใจ ไปทุกที่ เผาแผ่นดิน มอดไหม้ เป็นธุลี ด้วยมือลูก ชื่อนี้ "พี่น้องไทย" ข้าพระพุทธเจ้า กราบฝ่าพระบาท แม้นมิอาจ ทำการใด ถวายได้ จะไม่ขอ ย่ำยี แผ่นดินไทย ด้วยความเกลียด ในใจ ให้แพร่ลาม December 02 ...เหมือนข้าพเจ้าให้อภัยแก่ผู้อื่น" แก ก็ต้องอดทนสิ " คำพูดปิดการสนทนา ทุกๆครั้งที่ พูดกับเพื่อน"เลือดเหลือง" ถ้าอุดมการณ์มันถึงขั้นที่ลากคนอื่นๆที่ไม่กินอุดมการณ์ไปฉิบหายด้วย กรุณาอย่าพูดกับฉันว่า เพื่อประชาธิปไตย ฉันฟังเรื่องทุกข์ทนได้ แต่ฟังเรื่อง ตอแหล ไม่ได้ อย่ามาดัดจริตบอกว่า เพื่อประชาธิปไตย คบทักษิณเหมือนมีผัวหาเงินได้ 100 แบ่งให้เรา 20 มันเอาไปให้เมียน้อย 80 เหรอ........ ตอนนี้ฉันเหมือนถูกผัวยืมเงิน 100 ไปให้เมียน้อยใช้..ว่ะ ............................. ความเชื่อ.... เราเชื่อในสิ่งที่เราอยาก จะเชื่อ...ก็เท่านั้น ฝุ่นตลบ และคราวนี้ ประวัติศาสตร์จะไม่มีวันถูกเขียนโดยผู้ชนะ.. อาจจะมีอีกเล่ม ที่เขียนจากผู้คน ที่โดนเหยียบย่ำจากความไม่รู้จักพอ"ในอำนาจ" ของการสู้รบกัน ของคนไม่รู้จัก "พอ" สองฝ่าย ฝุ่นจาง... จะมี นักเขียน นักคิด ดัดจริต อีกสักฝูง มาร่าย บทกวี ภาษา แห่งความตอหลดตอแหล ให้ ประชาชนผู้ว่าย-วนในกระแส ดื่มด่ำว่า " สงครามไม่เคยให้สิ่งดีแก่ผู้ใด" ส้นตีนเอ้ย... ฉันคงสบถคำๆนี้เมื่ออ่านเจอ และ ละล่ำละลัก ขอโทษขอโพยคนที่นั่งใกล้ๆ ที่เผลอพูดคำหยาบคาย *************************  ลูกลิง ขอบคุณลูกทั้งสองมากๆ สำหรับวันคืนที่ผ่านมา วันนี้เราต้องผ่านวันเวลาที่ยากลำบากอีกครั้ง แต่แม่กับป๊าก็มีหนูอยู่ข้างๆเสมอ กอดที่ดับความเย็นเยือก จูบที่บรรเทาความทุกข์ใจ ความเพียรพยายามในทุกๆเรื่องที่ตั้งใจทำให้ แม่กับป๊าชื่นใจ ทุกอย่างที่หนูทั้งสองตั้งใจทำ มันทำให้แม่กับป๊าเดินต่อไปได้ ไม่มีหนู คงไม่มีแรงเดินในวันนี้ เราทั้งหมดเป็นครอบครัว เราเป็นครอบครัว แม่กับป๊าจะโชคร้ายในเรื่องใด แต่โชคดีเรื่องเดียวที่พระเจ้าไม่เคยพรากออกไปจากแม่เลย คือ...การมีครอบครัวที่แสนวิเศษอยู่เคียงข้างเสมอ .......................... .....And forgive us our trespasses, as we forgive those who trespass against us. ...Stay with me,my Lord . Let me hear Your voice .. and follow You. without You ,I am in darkness. October 16 ความลับ...ปีก่อน...มีเกมส์ฮิตในหมู่สังคมไซเบอร์อยู่เกมส์หนึ่ง คือการเล่นtag ขออนุญาต เรียกในภาษาเดิมๆว่า จดหมายลูกโซ่ แต่ไม่ใช่จากพระครูธรรมโชติ ที่ดิฉัน ลบเมลทิ้งกว่า ร้อยฉบับ ในปีที่แล้ว โดยยังมีชีวิตอยู่( ไม่ ฉิบหาย บรรลัย ตามคำเตือนที่ต่อท้ายเมลแต่อย่างใด) tag ที่น่าสนใจคือ การบอกความลับที่ไม่มีใครเคยรู้มา แล้วแต่จำนวนข้อที่กำหนด เป็นจดหมายลูกโซ่ ที่แอบน่ารักและส่งต่อไม้ของการปลดแอก(หรือเปล่า?)ของความลับเล็กๆใน หมู่ผู้คนที่โดน แถก!!! ได้อ่าน ความลับเล็กๆน้อยๆ หรือบางทีเยอะ..ทีเดียวเชียวของผู้คนในโลกไซเบอร์ แต่แอบโกง....คือไม่ยอมเล่น (ขออภัยหลายๆคนที่แทกมาไว้นะที่นี้...ทั้งสเปซ เมล หรือที่อื่นๆ) เพราะ ความลับ ที่มี มันยังอยากชื่อ...ความลับ **************** เวลาอ่าน ความลับของคนที่โดน tagทั้งเล็กน้อยหรือใหญ่ๆที่ ซุกซ่อนไว้ (หรือแสร้งเป็น) หลายปีดีดัก จนยินยอมมาเปิดเผย เมื่อเกิดปรากฏการณ์ การละเล่นแบบนี้ขึ้นนั้น น่าสนใจที่ เรื่องราวบางเรื่อง กลับเป็นสิ่งที่เจ้าตัว อยากจะพูดหรือบอกมานาน มีคำถามเกิดขึ้น จากข้างในเป็นชุดๆเช่น รอบข้างไม่มีใครสักคน น่าไว้เนื้อเชื่อใจ จนจะบอกจะเล่าไม่ได้ เชียวหรือ หรือ เจ้าตัวทำไมไว้วางใจ โลกไซเบอร์ที่ไม่รู้ว่าจะจริงจะเท็จต่อชีวิต หรือแค่...การละเล่น....กับโลกไซเบอร์ที่ ไม่ต้องวิตกกับการจับต้องได้ การอ่าน และรู้ ความลับ ที่ไม่เป็นความลับนั้น คงสร้างมิติของความรู้สึก ต่อตัวเจ้าของเรื่อง กับผู้อ่านได้หลายแง่มุม กับตัวเอง พออ่านๆไปสักพัก กลับรู้สึกว่า ไม่เห็นอยากรู้เลย...." แล้วทำไมฉันต้องให้ใครรู้ด้วย..(วะ) ว่าฉันมีอะไรเป็นความลับ...  เลยไม่เล่นซะงั้น...เล่นบทนิ่งๆเพราะรู้ว่า ไม่ว่าใคร ก็ทำอะไรอิฉันไม่ได้ นอกจากอาจแอบด่าในใจ...หรือด่ามาตามเมล แต่ก็ตอบกลับไปแบบสร้างความหัวเสียสำหรับมิตรรักแฟนคลับผู้นิยม เรื่องของชาวบ้านไม่น้อย... 555 >>>จะอยากรู้อะไรนักหนา ..วะคะ ********** จั่วไว้ เพราะ ความลับ ...คำที่มีเสน่ห์คำนี้ มันคงยังมีเสน่ห์และน่าค้นหา ก็ต่อเมื่อ... มันยังชื่อ ความลับ... หนังสือเล่มโปรด เล่มหนึ่งของฉัน คือเรื่อง สามก๊ก ตัวละครเอกหลายตัวในเรื่องทำเอาสับสนเมื่อแรกอ่าน จนทำให้หยุดอ่านเมื่อตอนปีสาม และมาเริ่มอ่านอีกหน หลังมีคนให้อ่าน ตำราพิชัยสงครามของซุนวู ทำให้อยากอ่าน สามก๊กให้จบเสียที { ฉบับที่อ่านคือฉบับหอพระสมุด(เจ้าพระยาพระคลัง(หน) ) } ประเด็นคือ ตัวละครที่ชอบ กลับเป็น โจโฉ (คนที่อยู่ใกล้ๆไม่ค่อยแปลกใจนัก) ตัวละครที่น่ารำคาญที่สุด กลับเป็นเล่าปี่  เคยเอ่ยปากกับเพื่อนฝูงที่อ่านเรื่องนี้ว่า ถ้า เล่าปี่ ไม่มีมิตร และขุนพลคู่กายที่ดีแล้ว คงไม่อยู่ยงคงกระพันมาได้ขนาดนั้น แต่เมื่อคิดในมิติ ของขุนศึกคู่กายและมิตรสหายของเล่าปี่แล้ว กลับพบว่า การเลือกยืนอยู่ข้างใครสักคน ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ในสภาวะแบบนั้น เราไม่อาจรู้ได้ว่า การเดินเคียงข้างหรือเดินตามใครสักคน จะมีผลต่ออนาคตของเราเช่นใด ขงเบ้ง และบังทอง เลือกที่จะอยู่ข้างเล่าปี่ อาจไม่ใช่ไม่รู้จุดอ่อนที่เล่าปี่มี เพียงแต่ว่า ชีวิตที่จะมีต่อไปของพวกเขานั้น จะยืนยาวที่สุดและมีเสียงก่นด่าหลังความตายน้อยที่สุดก็็เป็นได้ ส่วนสาเหตุที่ชอบโจโฉ เพียงเพราะตัวละครนี้ ครบรส โจโฉ มีทุกอย่างที่ ผู้นำควรมี ในสายตาของฉัน ต่อให้ใครจะติว่า เหมือนอยู่ข้างระเบิดย่อมๆลูกหนึ่ง มันก็ดีกว่าไม่ใช่หรือ ที่เรารู้ว่าอยู่กับ ระเบิด หรือ จะอยู่โดยรู้วินาทีสุดท้ายของชีวิตว่า เรานั่งอยู่บนกับระเบิด มาตั้งนาน หนังสือเรื่องนี้ ยิ่งอ่านยิ่งสนุก พอๆกับเจ้าชายน้อย ที่เป็นอีกหนึ่งเล่มโปรดเช่นกัน เรื่องอะไรที่มีหลายมิติ มันจะเป็นตำนาน มันจะถูกเล่าขานและไม่มีวันตาย เป็นเหตุให้ หนังสือที่ชอบ เรื่องที่ชอบ จะออกมาแนวๆนี้หมด เรื่องของผู้คนก็เช่นกัน บางคน อ่านง่ายเพียงแว่บเดียว ก็ไม่น่าค้นหา บางคนอ่านเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักเบื่อ บางคน ยิ่งอ่านยิ่งเหมือนไม่รู้จัก แลบางคน.... ยิ่งรู้จัก แต่ไม่เหมือนที่ได้อ่าน....ได้ผ่านตา .................... ถ้ารู้ก้ไม่ ลับ ถ้า ลับ จะไม่มีวันรู้ ถ้าบอกว่า ความลับไม่มีในโลก ก็อาจจะดูเบา ความลับ ไปหน่อย แต่ถึงแม้ จะยังเป็นความลับ ก็ไม่ได้หมายถึงว่า "จะไม่มีวันปรากฏแก่โลก" เพราะเหตุแห่งความลับนั้น คือ "ความจริง...ที่ย่อมปรากฏแก่โลก" คำคมจากอิฮั้นเอง... ปล. สำหรับสามก๊ก ยังอ่านไม่จบ สามหน เพราะฉะนั้น ยังคบหาสมาคมกันได้ค่ะ... ปล. 2 ชักจะเห็นด้วยกับใครบางคนเสียแล้ว กับประโยคที่ว่า คนเรียนน้อยมักจะคิด มองอะไรได้แคบ หรือ โง่ ว่างั้นเหอะ 
|
เอกวิทย์ วรรณุรักษ์wrote:
พี่แจงครับผมเป็นเพื่อนกับแตง(ร่มเกล้า)ตอนที่เรียนอยู่ ม.ต้น อยากทราบรายละเอียดของแตงกรุณา.....ติดต่อกลับด่วนด้วยครับ 086-9898995 ขอบคุณครับ
Jan. 31
c e r e a lwrote:
โอ้... พี่แจงขา คอมเม้นของพี่แจง ทำเอาแอ้หัวเราะไม่หยุดเลย กั่กๆๆ
สู้ๆกะงานนะคะ ถ้ามีเวลาว่าง จะได้แบ่งไป"โดนจารกรรม"บ้างงง ทางที่ดี หากาแฟ ดี-เซเว่น (ที่ป๋อ ณัฐวุฒิ เป็นพรีเซนเตอร์ในสโลแกนว่า "หอมเข้ม สะกิดใจ") ให้โจรดื่มก่อนนอนแทนวีต้าไว้ด้วยนะคะ 5555
Jan. 25
Vanilla Day Dreamwrote:
สวัสดีปีใหม่ครับผม ขอให้สุขสันต์เช่นที่ปรารถนา
Jan. 1
「POP」wrote:
วันนี้ไปไปรษณีย์ส่งโปสการ์ดปีใหม่ไปให้ค้าบ
เสกคาถาไปด้วยแหละ มันจะต้องถึงแน่นอน (ไม่หายไประหว่างทางอีก เฮ้อ) ปล. ปีนี้ไปรษณีย์ญี่ปุ่นเค้ามีพรีเซ็นเตอร์สุดหล่อ เพื่อชวนให้คนส่งโปสการ์ดปีใหม่กันเยอะ ๆ (คงไม่ต้องบอกเนอะว่าใคร หึหึ)
Dec. 21
SP_Ladplakao62 Pwrote:
เห็นใจครับ ตอนนี้ดูข่าวได้ฟังเสียงการปลุกระดม เห็นความอ่อนแอของผู้รักษากฎหมาย
ผมก็ไม่รู้ว่าคนไทยจะเหลืออะไรอีกแล้วครับ คงจะสิ้นชาติกันคราวนี้ .... อยากจะฟังเพลง
ที่คุณสันติ ลุนเผล่ ร้องจังเลยครับ ...โดยเฉพาะท่อนที่ว่า .... วิญญาณปู่จะร้อง ไอ้ลูกหลานจัญไร...
Nov. 29
|
|||||||
|
|
WHEN+WE+MAKE+A+HOME(%c2%af%60%c2%b7%c2%b8%e2%80%a2%c2%b4%c2%af)+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
